Sessiz Düşük Nedir? Sade Bir Açıklama

Temmuz 2024'te Viyana'ya ikinci plaketimizi astığımızda, projenin bundan sonra nasıl işleyeceğini değiştiren bir karar aldık: sade formülün yanına, sessiz düşüğün ne olduğunu birkaç cümleyle gerçekten açıklayan ikinci bir parça yerleştirdik. Bunu yaptık çünkü iki ay önce Paris'te insanlar ilk plaketin fotoğrafını çekip ne anlama geldiğini sormuştu — ve kendisi hamile kalmış insanlar dahil, ne kadar çok kişinin bu terimi gerçekten bilmediğini fark ettik, üstelik bu kaybın ne kadar yaygın olduğunu düşünürsek.

Sessiz düşük, bedenin bir şeylerin ters gittiğini hemen belli etmediği bir gebelik kaybıdır. Dramatik bir kanama, sizi hastaneye koşturan ani bir ağrı yoktur. Gebelik sadece gelişmeyi durdurur ve beden bir süre bunu ne fark eder ne de buna tepki verir. Kayıp genellikle daha sonra, sıklıkla rutin bir ultrasonda, orada olması gereken kalp atışının olmadığı anlaşıldığında fark edilir. Bir şey görmeyi ya da duymayı bekleyerek girersiniz ve bunun yerine doktor size bir süre önce — bazen günler, bazen daha uzun bir süre önce — durduğunu söyler, oysa siz kendinize göre tamamen hamile hissediyordunuzdur.

Etrafındaki sessizlik neden daha zor olan kısım

Ben de yedinci haftada sessiz bir düşük yaşadım. Bende kalan şey esas olarak fiziksel deneyim değildi — bir gebeliğin hiçbir belirti vermeden sona erebileceği ihtimaline karşı beni kimsenin ne kadar az hazırlamış olduğuydu. Kimse gebeliğinizin erken döneminde oturup size şunu söylemez: bazen bu olur, ve bunun olduğunu hissetmeniz gerekmez. Bu yüzden gerçekten olduğunda, kaybın kendisinin üstüne, genellikle tuhaf, kendine özgü bir kafa karışıklığı da eklenir — bir şeyi kaçırmış olma, bedeninizin size gerçeği söylemekte başarısız olduğunu fark etmemiş olma hissi. Bu kafa karışıklığı gereksizdir. Sadece bu bilginin önceden verilmemiş olması yüzünden var olur.

Kimse, olmadan önce, bir gebeliğin hiçbir belirti vermeden sona erebileceğini size söylemez.

Plaketlerin bu kadar az metin taşımasının nedenlerinden biri de bu. Sessiz düşüğün üzerine iliştirilmiş bir tıp dersine ihtiyacı yok — bu terimle ilk kez karşılaşan birinin, belki de kendi deneyimine dair cevap ararken, kendini ders verilmiş ya da korkutulmuş hissetmeden anlayabileceği kadar sade söylenmiş temel bir gerçeğe ihtiyacı var. Bu terimi açıklayan Viyana plaketi bunu bir şema ile değil, birkaç cümleyle yapıyor. Bu bilinçli bir tercihti. Bu bilgiyi arayan insanlar çoğu zaman yıllarının en kötü haftasının ortasında arıyorlar. Yoğunluğa değil, açıklığa ihtiyaçları var.

Onu abartısız, sade bir şekilde adlandırmak. Toplamda iki gebelik kaybım oldu — yedinci haftadaki sessiz düşük ve on altıncı haftada, o sırada bulunduğum İsrail'deki doktorların gebeliği sürdürmek yerine kendi hayatımı önceliklendirme kararı aldığı, ancak sonrasında Amerika Birleşik Devletleri'nde yapılan bir analizin bebeğin aslında sağlıklı olduğunu ortaya çıkardığı ikinci bir kayıp. Her iki kayıp da ben zaten başarılı gebelikler geçirmişken oldu ve bunun, insanların beklediğinden daha önemli olduğunu düşünüyorum — zaten sahip olduğum çocuklara bakmak, dikkatimi sadece yasa değil başka bir yere de verebileceğim bir yer sundu, ve kocam yaşananları, kaçınılması gereken bir konu olarak ele almak yerine her zaman konuşmaya istekliydi. İlgili tıbbi terimleri anlamış olmam kaybın hiçbirini kolaylaştırmadı, ama bunları anlamak, daha erken fark etmediğim için kendimi suçlamamı engelledi, ki bu da kendine has bir rahatlama.

Kamuya açık bir yerdeki plakete “sessiz düşük” yazmanın asıl amacı bu: tıbbi bir olayı sokak sanatına dönüştürmek değil, sade tanımı, bir yabancının buna ihtiyaç duymadan önce rastlayabileceği bir yere koymak, öyle ki bu bir gün başına gelirse en azından bir parça kafa karışıklığı çoktan ortadan kalkmış olsun. Duvardaki formül, sayıların uyuşmadığını söylüyor. Yanındaki plaket ise, Viyana'da ve buna benzer bir tane daha yerleştirdiğimiz her yerde, kimsenin bir ders kitabından çevirmesine gerek kalmayacak bir dille, işte bunun bir nedeni burada, diyor.