Kıbrıs ve Bir Plaketi Taşıyan Gizli Ajanlar

5=3 projesi, her plaketi kendim yapsam da, aslında hiçbir zaman tek başına bir proje olmadı. Çok erken bir dönemden itibaren, arkadaşlarım seyahat ederken yanlarında bir plaket götürmeyi teklif etmeye başladı — kendim gidemeyeceğim bir yere götürüp, benim adıma, sessizce yerleştirmek için.

2025 Ekim'indeki Kıbrıs, bunun pratikte nasıl işlediğinin en net örneklerinden biri. Bir arkadaşım plaketi oraya götürdü, bir yer buldu ve astı — ben fotoğrafları gördüğümde proje, ben hiç uçak bileti almadan, sessizce bir ülke daha büyümüştü.

5=3 projesi arkadaşların desteği sayesinde yaşıyor. Arkadaşlarım plaketleri seyahatlerine yanlarında götürüyor ve tıpkı gizli ajanlar gibi bir göreve çıkıyorlar. Genelde konumu önceden ben buluyorum, oraya vardıklarında da çevreye birlikte uyum sağlıyoruz.

Gerçekten de böyle işliyor: bir plaketin nereye gitmesi gerektiğine dair kaba bir fikrim, o daha elimden çıkmadan bile çoğu zaman oluyor, ama son karar sahada veriliyor — onu taşıyan kişiyle, oraya vardıklarında gerçekten buldukları duvar, basamak ya da köşe arasında. Bu, her seferinde tekrarlanan küçük, sürekli bir güven eylemi — birinin, benim olmadığım bir şehirde ellerim olmayı kabul etmesi.

Başkası için bir plaket taşımakla, benden kendi sayılarınızdan bir tane yapmamı istemenin, fark ettim ki, aynı projeye konulmuş iki farklı türde güven olduğunu düşünüyorum — biri kendine ait olmayan bir hikâyeye ellerini ödünç veriyor; diğeri ise bana bir hikâye emanet edip onu bir yabancının duvarda okuyabileceği bir şeye dönüştürmemi istiyor. Hiçbiri doğrudan rica ettiğim için olmuyor. İkisi de birinin, kendi kendine, sessizce, bunun uğrunda ortaya çıkmaya değer olduğuna karar vermesiyle oluyor. Siz de bu gizli ajanlardan biri olmak isterseniz, bir plaketi taşımaya ya da barındırmaya yardım etmenin daha sessiz yolları da var.

Kayıp konusunu konuşmak gerçekten zor, bunu kamuya açık biçimde, bir duvarda, yaşamadığınız bir ülkede uygulamaya dökmek ise daha da zor. Tam da bunu yapmaya gönüllü insanlarla çevrili olduğum için şanslıyım — sessizce, hiçbir teşekkür beklemeden, ikimizin de genelde yüksek sesle söylemediği kadar önemli bir görevdeki gizli ajanlar gibi.